Menu

Tagalog Pinoy Horror Story

Maymomoo! - Mangamba... manginig... takbo!

The Philippines top horror story archive.

New Horror Stories

Pssst... I heard it too!

Story Rating:

This story is not really a terrifying one. It was one of tho......

Totoo talaga ang aswang own experienced

Story Rating:

September 8, 2017 dito nagsimula lahat around 10:00 pm hindi......

APARTMENT FOR RENT

Story Rating:

Madami ng cobwebs sa loob kasi raw matagal na siyang di nabu......

Basement

Story Rating:

Bata pa lang ako ay nakakaramdam nako ng mga kakaibang bagay......

Creepy Stories ( Part 11 )

Story Rating:

Ako si Sharon. At ito ang ilan sa aking mga personal na kara......

DAYO

Story Rating:

Isang araw, niyaya ako ng kababata ko na magpunta sa Bicol d......

Clinic (by Vivien)

Story Rating:

This is my first time to write such story kaya pagpasensyaha......

 Fiction Ang Bahay namin

Story Rating:

Sana po matulangan nyo ako dito at malinawan man lang. Ito a......

Lamay (Short Story)

Story Rating:

Isang araw may kapitbahay kaming namatayan ng anak. Maganda ......

Check-in

Story Rating:

Wala akong magawa kundi magpalipas ng gabi sa Baguio nang ma......

Top Horror Stories

Ang Liham...

Story Rating:

Parang nawala ako sa sarili ko. Kumikilos ako ngunit hindi n......

Toll Plaza

Story Rating:

Isa akong ex-toll teller, kame ay inihahated at sinusundo ng......

Elemento o Demonyo?

Story Rating:

6 years ago nagtrabaho ako sa isang fast food chain kung saa......

Mga Patak ng Tubig

Story Rating:

Kwento ito ng isang kaibigan ko. Namatay ang asawa nyang lal......

Horror Stories

Story Rating:

Nangyari ito nung nagaffiliate kami sa Cebu for psych. Doon ......

Jollibee Scare 2

Story Rating:

Ang kwento, may namatay daw na dating crew sa store namin, p......

Nagambala

Story Rating:

Iba ang naging takbo ng gabing iyon. Madalas ang alulong ng ......

Simbang Gabi (A Demon in the Catholic Church)

Story Rating:

A true story revelation of seeing a real demon in the Cathol......

Opisina (Story 2)

Story Rating:

...

Noong Buntis ako

Story Rating:

Ang taon na nagbuntis ako sa panganay kong anak, Ang baha......

New Fictional Horror Stories

 Fiction Ang Bahay namin

Story Rating:

Sana po matulangan nyo ako dito at malinawan man lang. Ito a......

 Fiction Gusto

Story Rating:

Nung bata pa ko, di talaga ako naniniwala sa mga multo o kwe......

 Fiction Text Message

Story Rating:

Bandang 2:30 am hindi pa ako natutulog so naisipan ko na man......

 Fiction Sing-Sing

Story Rating:

Isang Sepulturero si Kian sa isang public cemetery. Siya ang......

 Fiction Mahal Kong Impakto

Story Rating:

Sa loob ng isang maingay na night club, maraming tao ang nag......

 Fiction The Horror Lab (A short story)

Story Rating:

Agosto 19, 1989. 3:00 AM. Natapos gawin ang Lab ng monterser......

 Fiction Room66

Story Rating:

Ito ang araw kung kailan mayroon kaming school fair sa aming......

 Fiction Nandito na sila

Story Rating:

Isa akong business man. Mahilig akong bumili ng lupa dahil n......

 Fiction Ang Ganti ng Lambana

Story Rating:

Sa kabundukan ng masukal na probinsya ng Bicol, may nakatira......

 Fiction 3:00 am part 1

Story Rating:

Gabi ng biyernes nung nag-sleep over ako sa bahay ng kaibiga......


Pinoy Horror Story



Story Rating

Rated (2/5)
by 2 user(s)


USTE
Originally Posted by spiderwitwicky

I started seeing on my 5th grade, I could remember how scared I was, pleading to (sometimes cursing) God and crying nonstop at one corner of my room upon returning home from school like I wanted to die. Later, I tried to be strong and considered it more as a gift. I became interested on ways on coping with it, read literature and sought advice from people with similar experiences.

While coping, my acuity level also progressed:
>Nung una, silhouette lang ang nakikita, barely human in shape.
>Pagtagal, yung shape ng torso mejo defined na, wala pang extremities.
>Sunod pati extremities na, pero hindi pa rin ganon kalinaw.
>Sa sumunod, medyo malinaw na ang torso at extremities. Kadalasan, yung mga tunay na apearances caught on-cam or on-tape ay hanggang dito lang sa lebel na ito.
>Sunod, medyo makikita na yung damit, kadalasan suot nya nung namatay, o suot nya sa kabaong, madalas rin suot nya kung ano naging profesyon nya eg pari, madre etc. Sa mga lebel na ito, malabo pa ang muka, ito talaga ang isa sa mga huling magiging medyo malinaw.
>Sunod, yun nga, medyo makikita na ang features ng mukha, ngunit malabo pa rin para makilala (kung kilala mo ito).
>Sunod, makikita na rin kung paano namatay eg may dugo sa leeg, tama ng baril sa dibdib, o dugo sa tyan dahil (kung naka-hosp gown eh malamang namatay ito sa operasyon o sa panganganak).
>Sa pagtagal pa ay lalong mas magiging malinaw na ang lahat, hanggang sa kahit isang hibla ng buhok eh pwede nang makita.
>Sa pagtagal pa eh medyo maririnig mo na rin sila pero hindi mo sila maiintindihan dahil parang ewan yung maririnig mo haha! They make weird, intelligible sounds similar to mumbling the words while underwater. So, far hanggang dito pa lang ang aking nararating. Baka sa mga susunod pa ay maintindihan ko na ang mga sinasabi nila.


Minsan rin, kahit matalas na ang sensitivity ko, yung mga iba kong nakikita ay silhouette o torso pa rin, and it gives me a feeling they are the “newbies”.

I got used to it eventually. Now it’s part of me the same way that I needed to breathe or eat. Majority of my sightings at UST are at the med bldg, including a weird looking figure lurking the ceiling of the 2nd floor male CR, a nun walking the corridors of the 6th floor nursing lab, an old-world friar wearing brown cloak (o abito ba tawag dun) staring at the piles of pre-war medical books sa back corridor sa 3rd floor (dilim pa naman dun heheh), a patient whose gown was soaked with blood from the abdomen down to feet (may have died during surgery), etc.

Sa ibang part ng UST, meron rin sa bandang zoology labas sa tabi ng botanical garden, sa corridors at gardens ng santissimo rosario, at syempre sa main building. Iba talaga feeling ko nung first time ko pumasok sa Main. And when I visited the museum, there they were, much more inside the small room housing the statues of saints. Not to mention Dominican priests walking the campus, a few soldiers, nuns and I believe seminarians. White ladies wala naman akong nakita heheh.

I can’t speak of other schools dahil di naman ako familiar sa iba. Sa lahat naman ay meron, pero sa UST marami talaga probably due to its rich history.


  

Story Archive