Menu

Maymomoo! - Mangamba... manginig... takbo!

The Philippines top horror story archive.

New Horror Stories

Abortion

Story Rating:

Lamay kasi nung namatay naming kamag anak kaya kwentuhan kam......

Katok!

Story Rating:

Bale dalawa sila ng kaibigan niyang tumira sa boarding house......

Feet on the ground / white lady

Story Rating:

Simbang gabi, yan ang isa sa mga paborito kong gawin bago ma......

 Fiction Sundo

Story Rating:

Sunod sunod ang kabog ng dibdib ko, parang pinipiga yung pus......

Headless Man

Story Rating:

Nasa 3rd year na yata ako nun nung nangyari ung encounter ko......

3rd eye

Story Rating:

Bata palang ako nakakakita na ako ng mga nilalang na d nakik......

Ang putol na daliri

Story Rating:

Naiwan si Tonyo nang siya ay 18 taong gulang pa lang at lolo......

Pasahero

Story Rating:

Kwento ito ng kuya ko nung gumamit siya ng kotse pauwi mag-i......

Triple D - Don't Dare Devil

Story Rating:

Galing ako nun sa prayer meeting namin dito sa Pasig and we ......

Twing gabi

Story Rating:

Nagising ako sa di ko maintindihang dahilan, parang may bum......

Top Horror Stories

Boarding house

Story Rating:

3rd year college na po ako sa isang private school sa Occide......

 Fiction Tito Tope!!!

Story Rating:

Ilang minuto pa ay palakas na ng palakas ang mga galaw ni Ti......

Ang Liham...

Story Rating:

Parang nawala ako sa sarili ko. Kumikilos ako ngunit hindi n......

 Fiction Titig

Story Rating:

Mga alas tres na ng hapon ay nasa daan pa rin sila Fritz. Al......

Nagambala

Story Rating:

Iba ang naging takbo ng gabing iyon. Madalas ang alulong ng ......

Nanay

Story Rating:

Tobong Occidental Mindoro po kami, that time hindi pa ganung......

Who is She?

Story Rating:

Ito naman ay experience ng pinsan ko. Same BPO kami, siya ka......

Estudyante

Story Rating:

1st year college ako that time at SA(Student Assisstant) ako......

Kasabay

Story Rating:

Tinatahak ko ang mahaba at bako-bakong daan na napapaligiran......

Three Scratch Marks

Story Rating:

Natapos ang klase namin nang biglang humapdi ang likod ko. P......

New Fictional Horror Stories

 Fiction Sundo

Story Rating:

Sunod sunod ang kabog ng dibdib ko, parang pinipiga yung pus......

 Fiction Tito Tope!!!

Story Rating:

Ilang minuto pa ay palakas na ng palakas ang mga galaw ni Ti......

 Fiction ANG ALBULARYO

Story Rating:

Hindi na matiis ni Lyca ang mga pananakot ng multo sa kanyan......

 Fiction DEMONYO

Story Rating:

Ilang sandali palamang mula sa aking pagkakaidlip ay sigaw a......

 Fiction Don't Let Anyone To Be Alone

Story Rating:

2nd year college nako nun,since semestral break ko palang nu......

 Fiction Ang Lumang Bahay (Short Story)

Story Rating:

Noong Grade 4 Palang ako nagtatrabaho si mama bilang tagaban......

 Fiction ANG BABAE SA OLD BUILDING

Story Rating:

Tinitigan ko ang larawan at laking gulat ko ng biglang lumin......

 Fiction SUMPA

Story Rating:

"SUMPA"marami sa atin ang naniniwala sa sumpa at marami din ......

 Fiction Behind the wall

Story Rating:

Umiyak na lamang si jake habang pinapanood ang mga taong naa......

 Fiction Baby Rhyme

Story Rating:

Dala-dala ni angie ang PT na binili sa Pharmacy bago umuwi n......


Pinoy Horror Story



Story Rating

Rated (2/5)
by 1 user(s)


USTE
Originally Posted by spiderwitwicky

I started seeing on my 5th grade, I could remember how scared I was, pleading to (sometimes cursing) God and crying nonstop at one corner of my room upon returning home from school like I wanted to die. Later, I tried to be strong and considered it more as a gift. I became interested on ways on coping with it, read literature and sought advice from people with similar experiences.

While coping, my acuity level also progressed:
>Nung una, silhouette lang ang nakikita, barely human in shape.
>Pagtagal, yung shape ng torso mejo defined na, wala pang extremities.
>Sunod pati extremities na, pero hindi pa rin ganon kalinaw.
>Sa sumunod, medyo malinaw na ang torso at extremities. Kadalasan, yung mga tunay na apearances caught on-cam or on-tape ay hanggang dito lang sa lebel na ito.
>Sunod, medyo makikita na yung damit, kadalasan suot nya nung namatay, o suot nya sa kabaong, madalas rin suot nya kung ano naging profesyon nya eg pari, madre etc. Sa mga lebel na ito, malabo pa ang muka, ito talaga ang isa sa mga huling magiging medyo malinaw.
>Sunod, yun nga, medyo makikita na ang features ng mukha, ngunit malabo pa rin para makilala (kung kilala mo ito).
>Sunod, makikita na rin kung paano namatay eg may dugo sa leeg, tama ng baril sa dibdib, o dugo sa tyan dahil (kung naka-hosp gown eh malamang namatay ito sa operasyon o sa panganganak).
>Sa pagtagal pa ay lalong mas magiging malinaw na ang lahat, hanggang sa kahit isang hibla ng buhok eh pwede nang makita.
>Sa pagtagal pa eh medyo maririnig mo na rin sila pero hindi mo sila maiintindihan dahil parang ewan yung maririnig mo haha! They make weird, intelligible sounds similar to mumbling the words while underwater. So, far hanggang dito pa lang ang aking nararating. Baka sa mga susunod pa ay maintindihan ko na ang mga sinasabi nila.


Minsan rin, kahit matalas na ang sensitivity ko, yung mga iba kong nakikita ay silhouette o torso pa rin, and it gives me a feeling they are the “newbies”.

I got used to it eventually. Now it’s part of me the same way that I needed to breathe or eat. Majority of my sightings at UST are at the med bldg, including a weird looking figure lurking the ceiling of the 2nd floor male CR, a nun walking the corridors of the 6th floor nursing lab, an old-world friar wearing brown cloak (o abito ba tawag dun) staring at the piles of pre-war medical books sa back corridor sa 3rd floor (dilim pa naman dun heheh), a patient whose gown was soaked with blood from the abdomen down to feet (may have died during surgery), etc.

Sa ibang part ng UST, meron rin sa bandang zoology labas sa tabi ng botanical garden, sa corridors at gardens ng santissimo rosario, at syempre sa main building. Iba talaga feeling ko nung first time ko pumasok sa Main. And when I visited the museum, there they were, much more inside the small room housing the statues of saints. Not to mention Dominican priests walking the campus, a few soldiers, nuns and I believe seminarians. White ladies wala naman akong nakita heheh.

I can’t speak of other schools dahil di naman ako familiar sa iba. Sa lahat naman ay meron, pero sa UST marami talaga probably due to its rich history.


  

Story Archive