Menu

Tagalog Pinoy Horror Story

Maymomoo! - Mangamba... manginig... takbo!

The Philippines top horror story archive.

New Horror Stories

HEADLESS PRIEST APPARITION

Story Rating:

When I was around 10 to 12 years old, I used to hear unusual......

ang lalaking naka barong

Story Rating:

This story happened last 2014 my best friend kasi akung boy ......

ang lalaki sa balete

Story Rating:

pero para may feeling na nag pu push kay myca na lumingon ul......

PANAGINIP

Story Rating:

It happened way back 2004 i think maliit pa yung bahay namin......

Ang batang lalaki

Story Rating:

Ang kwentong ito ay mula pa sa kabataan ko at ako'y pitong t......

KAMA

Story Rating:

This happened to me when I was young, I think 13 palang ata ......

 Fiction Lalaking Nagmamasid

Story Rating:

Itong istorya na ito nagsimula nung mga panahong nagsialisan......

Ang lalaking walang Mukha 3 (Short Story)

Story Rating:

kararating lang ng kapatid kong lalaki dito sa cebu almost......

Hatinggabi

Story Rating:

Pumunta kami don sa probinsya namin sa Samar para mag bakasy......

Kalabog (Short Story)

Story Rating:

Ako po yung dating nagkwento ng " Anino". Gusto ko po ulit s......

Top Horror Stories

Ang Liham...

Story Rating:

Parang nawala ako sa sarili ko. Kumikilos ako ngunit hindi n......

Toll Plaza

Story Rating:

Isa akong ex-toll teller, kame ay inihahated at sinusundo ng......

Elemento o Demonyo?

Story Rating:

6 years ago nagtrabaho ako sa isang fast food chain kung saa......

Mga Patak ng Tubig

Story Rating:

Kwento ito ng isang kaibigan ko. Namatay ang asawa nyang lal......

Jollibee Scare 2

Story Rating:

Ang kwento, may namatay daw na dating crew sa store namin, p......

The Gifts

Story Rating:

Ipinanganak akong may kakayahang na makakakita, makakarinig,......

"Kilabot Sa Bahay Namin"

Story Rating:

Naaalala ko pa noong nasa ika 7 baitang palang ako. Nung, in......

Horror Stories

Story Rating:

Nangyari ito nung nagaffiliate kami sa Cebu for psych. Doon ......

Check-in

Story Rating:

Wala akong magawa kundi magpalipas ng gabi sa Baguio nang ma......

HEADLESS PRIEST APPARITION

Story Rating:

When I was around 10 to 12 years old, I used to hear unusual......

New Fictional Horror Stories

 Fiction Lalaking Nagmamasid

Story Rating:

Itong istorya na ito nagsimula nung mga panahong nagsialisan......

 Fiction Duty sa Ospital ng Maynila

Story Rating:

Isa sa mga hindi ko makakalimutan karanasan nuong ako ay est......

 Fiction Ang Bahay namin

Story Rating:

Sana po matulangan nyo ako dito at malinawan man lang. Ito a......

 Fiction Gusto

Story Rating:

Nung bata pa ko, di talaga ako naniniwala sa mga multo o kwe......

 Fiction Text Message

Story Rating:

Bandang 2:30 am hindi pa ako natutulog so naisipan ko na man......

 Fiction Sing-Sing

Story Rating:

Isang Sepulturero si Kian sa isang public cemetery. Siya ang......

 Fiction Mahal Kong Impakto

Story Rating:

Sa loob ng isang maingay na night club, maraming tao ang nag......

 Fiction The Horror Lab (A short story)

Story Rating:

Agosto 19, 1989. 3:00 AM. Natapos gawin ang Lab ng monterser......

 Fiction Room66

Story Rating:

Ito ang araw kung kailan mayroon kaming school fair sa aming......

 Fiction Nandito na sila

Story Rating:

Isa akong business man. Mahilig akong bumili ng lupa dahil n......


Pinoy Horror Story



Story Rating

Rated (2/5)
by 2 user(s)


USTE
Originally Posted by spiderwitwicky

I started seeing on my 5th grade, I could remember how scared I was, pleading to (sometimes cursing) God and crying nonstop at one corner of my room upon returning home from school like I wanted to die. Later, I tried to be strong and considered it more as a gift. I became interested on ways on coping with it, read literature and sought advice from people with similar experiences.

While coping, my acuity level also progressed:
>Nung una, silhouette lang ang nakikita, barely human in shape.
>Pagtagal, yung shape ng torso mejo defined na, wala pang extremities.
>Sunod pati extremities na, pero hindi pa rin ganon kalinaw.
>Sa sumunod, medyo malinaw na ang torso at extremities. Kadalasan, yung mga tunay na apearances caught on-cam or on-tape ay hanggang dito lang sa lebel na ito.
>Sunod, medyo makikita na yung damit, kadalasan suot nya nung namatay, o suot nya sa kabaong, madalas rin suot nya kung ano naging profesyon nya eg pari, madre etc. Sa mga lebel na ito, malabo pa ang muka, ito talaga ang isa sa mga huling magiging medyo malinaw.
>Sunod, yun nga, medyo makikita na ang features ng mukha, ngunit malabo pa rin para makilala (kung kilala mo ito).
>Sunod, makikita na rin kung paano namatay eg may dugo sa leeg, tama ng baril sa dibdib, o dugo sa tyan dahil (kung naka-hosp gown eh malamang namatay ito sa operasyon o sa panganganak).
>Sa pagtagal pa ay lalong mas magiging malinaw na ang lahat, hanggang sa kahit isang hibla ng buhok eh pwede nang makita.
>Sa pagtagal pa eh medyo maririnig mo na rin sila pero hindi mo sila maiintindihan dahil parang ewan yung maririnig mo haha! They make weird, intelligible sounds similar to mumbling the words while underwater. So, far hanggang dito pa lang ang aking nararating. Baka sa mga susunod pa ay maintindihan ko na ang mga sinasabi nila.


Minsan rin, kahit matalas na ang sensitivity ko, yung mga iba kong nakikita ay silhouette o torso pa rin, and it gives me a feeling they are the “newbies”.

I got used to it eventually. Now it’s part of me the same way that I needed to breathe or eat. Majority of my sightings at UST are at the med bldg, including a weird looking figure lurking the ceiling of the 2nd floor male CR, a nun walking the corridors of the 6th floor nursing lab, an old-world friar wearing brown cloak (o abito ba tawag dun) staring at the piles of pre-war medical books sa back corridor sa 3rd floor (dilim pa naman dun heheh), a patient whose gown was soaked with blood from the abdomen down to feet (may have died during surgery), etc.

Sa ibang part ng UST, meron rin sa bandang zoology labas sa tabi ng botanical garden, sa corridors at gardens ng santissimo rosario, at syempre sa main building. Iba talaga feeling ko nung first time ko pumasok sa Main. And when I visited the museum, there they were, much more inside the small room housing the statues of saints. Not to mention Dominican priests walking the campus, a few soldiers, nuns and I believe seminarians. White ladies wala naman akong nakita heheh.

I can’t speak of other schools dahil di naman ako familiar sa iba. Sa lahat naman ay meron, pero sa UST marami talaga probably due to its rich history.


  

Story Archive