Menu

Maymomoo! - Mangamba... manginig... takbo!

The Philippines top horror story archive.

New Horror Stories

Simbang Gabi (A Demon in the Catholic Church)

Story Rating:

A true story revelation of seeing a real demon in the Cathol......

MGA LAMOK

Story Rating:

Ang kwentong ito ay isa sa mga pang yayaring hindi ko makaka......

Lola (True Story)

Story Rating:

Sabi nila, ang taong malapit nang mamatay, marami raw nakiki......

Si Lola Aswang

Story Rating:

I came from a underprivileged family kaya during high school......

"MAG INGAT SA MGA SANGLA TIRA"

Story Rating:

Mag ingat tayo sa mga kinikuha nating sangla tira. Gaya nala......

OUTING

Story Rating:

This is the first time that I will share creepy things durin......

HAUNTED HOUSE

Story Rating:

Itago niyo nalang ako sa pangalan na Pathcuhay. Mero......

 Fiction Belong Itim

Story Rating:

Ginagamit ng mga matatanda noon ang belong itim sa iba't iba......

Sundo

Story Rating:

Ang kwento ng aking ama bago siya namatay!...

 Fiction Ampon

Story Rating:

halos apat na taon na silang kasal ngunit wala pa silang an......

Top Horror Stories

Ang Liham...

Story Rating:

Parang nawala ako sa sarili ko. Kumikilos ako ngunit hindi n......

Toll Plaza

Story Rating:

Isa akong ex-toll teller, kame ay inihahated at sinusundo ng......

 Fiction Tito Tope!!!

Story Rating:

Ilang minuto pa ay palakas na ng palakas ang mga galaw ni Ti......

Mga Patak ng Tubig

Story Rating:

Kwento ito ng isang kaibigan ko. Namatay ang asawa nyang lal......

Simbang Gabi (A Demon in the Catholic Church)

Story Rating:

A true story revelation of seeing a real demon in the Cathol......

Sa Zambales

Story Rating:

Itago nyo nalang ako sa pangalang Kristy. Mga 19 years old a......

Jollibee Scare 2

Story Rating:

Ang kwento, may namatay daw na dating crew sa store namin, p......

Nagambala

Story Rating:

Iba ang naging takbo ng gabing iyon. Madalas ang alulong ng ......

Boarding house

Story Rating:

3rd year college na po ako sa isang private school sa Occide......

Nanay

Story Rating:

Tobong Occidental Mindoro po kami, that time hindi pa ganung......

New Fictional Horror Stories

 Fiction Belong Itim

Story Rating:

Ginagamit ng mga matatanda noon ang belong itim sa iba't iba......

 Fiction Ampon

Story Rating:

halos apat na taon na silang kasal ngunit wala pa silang an......

 Fiction Black lady sa Bahay

Story Rating:

I remember na Saturday pala ngayon. So Uuwi na ako samin kas......

 Fiction Kasakay

Story Rating:

Sabi ko imposible, nakasabay ko pa sya kanina sa dyip ng ala......

 Fiction Manananggal

Story Rating:

Ilang linggo palang nakakalipas ay nakaramdam na ako na may ......

 Fiction Ang Nakaputing Babae (Short Story)

Story Rating:

oong 2010 lumipat ang pamilya nina kuya ng bahay. Wala pa si......

 Fiction Sa Aming Bahay (Short Story)

Story Rating:

Minsan sa aming hagdan mayroon akong nakitang isang lalaking......

 Fiction Sing-Sing

Story Rating:

Isang supultorero si Ivan sa isang cemetery ng Laguna.Siya a......

 Fiction BARANG

Story Rating:

Nagsimula lang naman siyang magduda nang minsang makatanggap......

 Fiction Valentine Message

Story Rating:

"Look, hon, tingnan mo," nakangising sabi ng lalaki sa nobya......


Pinoy Horror Story



Story Rating

Rated (2/5)
by 1 user(s)


USTE
Originally Posted by spiderwitwicky

I started seeing on my 5th grade, I could remember how scared I was, pleading to (sometimes cursing) God and crying nonstop at one corner of my room upon returning home from school like I wanted to die. Later, I tried to be strong and considered it more as a gift. I became interested on ways on coping with it, read literature and sought advice from people with similar experiences.

While coping, my acuity level also progressed:
>Nung una, silhouette lang ang nakikita, barely human in shape.
>Pagtagal, yung shape ng torso mejo defined na, wala pang extremities.
>Sunod pati extremities na, pero hindi pa rin ganon kalinaw.
>Sa sumunod, medyo malinaw na ang torso at extremities. Kadalasan, yung mga tunay na apearances caught on-cam or on-tape ay hanggang dito lang sa lebel na ito.
>Sunod, medyo makikita na yung damit, kadalasan suot nya nung namatay, o suot nya sa kabaong, madalas rin suot nya kung ano naging profesyon nya eg pari, madre etc. Sa mga lebel na ito, malabo pa ang muka, ito talaga ang isa sa mga huling magiging medyo malinaw.
>Sunod, yun nga, medyo makikita na ang features ng mukha, ngunit malabo pa rin para makilala (kung kilala mo ito).
>Sunod, makikita na rin kung paano namatay eg may dugo sa leeg, tama ng baril sa dibdib, o dugo sa tyan dahil (kung naka-hosp gown eh malamang namatay ito sa operasyon o sa panganganak).
>Sa pagtagal pa ay lalong mas magiging malinaw na ang lahat, hanggang sa kahit isang hibla ng buhok eh pwede nang makita.
>Sa pagtagal pa eh medyo maririnig mo na rin sila pero hindi mo sila maiintindihan dahil parang ewan yung maririnig mo haha! They make weird, intelligible sounds similar to mumbling the words while underwater. So, far hanggang dito pa lang ang aking nararating. Baka sa mga susunod pa ay maintindihan ko na ang mga sinasabi nila.


Minsan rin, kahit matalas na ang sensitivity ko, yung mga iba kong nakikita ay silhouette o torso pa rin, and it gives me a feeling they are the “newbies”.

I got used to it eventually. Now it’s part of me the same way that I needed to breathe or eat. Majority of my sightings at UST are at the med bldg, including a weird looking figure lurking the ceiling of the 2nd floor male CR, a nun walking the corridors of the 6th floor nursing lab, an old-world friar wearing brown cloak (o abito ba tawag dun) staring at the piles of pre-war medical books sa back corridor sa 3rd floor (dilim pa naman dun heheh), a patient whose gown was soaked with blood from the abdomen down to feet (may have died during surgery), etc.

Sa ibang part ng UST, meron rin sa bandang zoology labas sa tabi ng botanical garden, sa corridors at gardens ng santissimo rosario, at syempre sa main building. Iba talaga feeling ko nung first time ko pumasok sa Main. And when I visited the museum, there they were, much more inside the small room housing the statues of saints. Not to mention Dominican priests walking the campus, a few soldiers, nuns and I believe seminarians. White ladies wala naman akong nakita heheh.

I can’t speak of other schools dahil di naman ako familiar sa iba. Sa lahat naman ay meron, pero sa UST marami talaga probably due to its rich history.


  

Story Archive