Menu

Tagalog Pinoy Horror Story

Maymomoo! - Mangamba... manginig... takbo!

The Philippines top horror story archive.

New Horror Stories

"Neneng"

Story Rating:

Hello po sa inyong lahat. Ako po si Philip. 1st time ko lang......

Haplos ni Lola at ang mga paru paro

Story Rating:

Sa burol malaki ang lugar may dumapong paro paro sa labas ti......

Kalampag ng Pinto

Story Rating:

Unang taon ko noon sa isang pribadong unibersidad sa Iloilo ......

Creepy Stories ( Part 9 )

Story Rating:

Bago niya patakbuhin ang kotse sabi nya groufie daw kami so ......

Noong Buntis ako

Story Rating:

Ang taon na nagbuntis ako sa panganay kong anak, Ang baha......

Opisina (Story 2)

Story Rating:

...

Pangitain

Story Rating:

Nangyari ito years ago pa, nasa college ako noon. Meron akon......

Sino Ba 'Yun?

Story Rating:

I have 2 stories. The first was told by my mother. The secon......

School Stories 2

Story Rating:

Hi ako nga pla si Jandel. 20 years old. Gusto ko lang ishare......

OPISINA (Story 1)

Story Rating:

Sa office namin, natural na ang takutan. Itinayo ang Buildin......

Top Horror Stories

Ang Liham...

Story Rating:

Parang nawala ako sa sarili ko. Kumikilos ako ngunit hindi n......

Toll Plaza

Story Rating:

Isa akong ex-toll teller, kame ay inihahated at sinusundo ng......

Elemento o Demonyo?

Story Rating:

6 years ago nagtrabaho ako sa isang fast food chain kung saa......

Mga Patak ng Tubig

Story Rating:

Kwento ito ng isang kaibigan ko. Namatay ang asawa nyang lal......

Horror Stories

Story Rating:

Nangyari ito nung nagaffiliate kami sa Cebu for psych. Doon ......

Jollibee Scare 2

Story Rating:

Ang kwento, may namatay daw na dating crew sa store namin, p......

Simbang Gabi (A Demon in the Catholic Church)

Story Rating:

A true story revelation of seeing a real demon in the Cathol......

Nagambala

Story Rating:

Iba ang naging takbo ng gabing iyon. Madalas ang alulong ng ......

Opisina (Story 2)

Story Rating:

...

Noong Buntis ako

Story Rating:

Ang taon na nagbuntis ako sa panganay kong anak, Ang baha......

New Fictional Horror Stories

 Fiction Ang Matanda sa Bus

Story Rating:

Hi Admin, gusto ko lang i-share yung story ni Papa na itatag......

 Fiction Guardian angels

Story Rating:

Isang gabi may babaeng naglalakad pauwi sa kanilang bahay. M......

 Fiction GUSALI

Story Rating:

Nang kami ay nasa gusali na pasado ala-siyete na ng gabi, me......

 Fiction Lalaking Naka-itim Part 2

Story Rating:

Si Marjorene ay isang masipag at mabait na anak na pangalawa......

 Fiction Magkasintahan (Short Story)

Story Rating:

Meron magkasintahan. Sobra nilang mahal ang isa't-isa. Konte......

 Fiction Lalaking Naka-itim

Story Rating:

Wala imik noon si Girly, di niya pinansin ang kaibigan at ha......

 Fiction WAG MO SAYANGIN BUHAY MO

Story Rating:

Shania... Gusto ko lang naman sabihin sayo na, nasa mabuting......

 Fiction LAPTOP

Story Rating:

Isang call center agent si Will, masipag sya... at lahat ng ......

 Fiction trahedya

Story Rating:

Ang lakas ng ulan na rumaragasa ngunit parang hindi man lang......

 Fiction LOLA

Story Rating:

Mabait, Magalang, Maganda, Matalino, Mahilig sa katatawanan,......


Pinoy Horror Story



Story Rating

Rated (2/5)
by 2 user(s)


USTE
Originally Posted by spiderwitwicky

I started seeing on my 5th grade, I could remember how scared I was, pleading to (sometimes cursing) God and crying nonstop at one corner of my room upon returning home from school like I wanted to die. Later, I tried to be strong and considered it more as a gift. I became interested on ways on coping with it, read literature and sought advice from people with similar experiences.

While coping, my acuity level also progressed:
>Nung una, silhouette lang ang nakikita, barely human in shape.
>Pagtagal, yung shape ng torso mejo defined na, wala pang extremities.
>Sunod pati extremities na, pero hindi pa rin ganon kalinaw.
>Sa sumunod, medyo malinaw na ang torso at extremities. Kadalasan, yung mga tunay na apearances caught on-cam or on-tape ay hanggang dito lang sa lebel na ito.
>Sunod, medyo makikita na yung damit, kadalasan suot nya nung namatay, o suot nya sa kabaong, madalas rin suot nya kung ano naging profesyon nya eg pari, madre etc. Sa mga lebel na ito, malabo pa ang muka, ito talaga ang isa sa mga huling magiging medyo malinaw.
>Sunod, yun nga, medyo makikita na ang features ng mukha, ngunit malabo pa rin para makilala (kung kilala mo ito).
>Sunod, makikita na rin kung paano namatay eg may dugo sa leeg, tama ng baril sa dibdib, o dugo sa tyan dahil (kung naka-hosp gown eh malamang namatay ito sa operasyon o sa panganganak).
>Sa pagtagal pa ay lalong mas magiging malinaw na ang lahat, hanggang sa kahit isang hibla ng buhok eh pwede nang makita.
>Sa pagtagal pa eh medyo maririnig mo na rin sila pero hindi mo sila maiintindihan dahil parang ewan yung maririnig mo haha! They make weird, intelligible sounds similar to mumbling the words while underwater. So, far hanggang dito pa lang ang aking nararating. Baka sa mga susunod pa ay maintindihan ko na ang mga sinasabi nila.


Minsan rin, kahit matalas na ang sensitivity ko, yung mga iba kong nakikita ay silhouette o torso pa rin, and it gives me a feeling they are the “newbies”.

I got used to it eventually. Now it’s part of me the same way that I needed to breathe or eat. Majority of my sightings at UST are at the med bldg, including a weird looking figure lurking the ceiling of the 2nd floor male CR, a nun walking the corridors of the 6th floor nursing lab, an old-world friar wearing brown cloak (o abito ba tawag dun) staring at the piles of pre-war medical books sa back corridor sa 3rd floor (dilim pa naman dun heheh), a patient whose gown was soaked with blood from the abdomen down to feet (may have died during surgery), etc.

Sa ibang part ng UST, meron rin sa bandang zoology labas sa tabi ng botanical garden, sa corridors at gardens ng santissimo rosario, at syempre sa main building. Iba talaga feeling ko nung first time ko pumasok sa Main. And when I visited the museum, there they were, much more inside the small room housing the statues of saints. Not to mention Dominican priests walking the campus, a few soldiers, nuns and I believe seminarians. White ladies wala naman akong nakita heheh.

I can’t speak of other schools dahil di naman ako familiar sa iba. Sa lahat naman ay meron, pero sa UST marami talaga probably due to its rich history.


  

Story Archive