Menu

Tagalog Pinoy Horror Story

Maymomoo! - Mangamba... manginig... takbo!

The Philippines top horror story archive.

New Horror Stories

Haplos ni Lola at ang mga paru paro

Story Rating:

Sa burol malaki ang lugar may dumapong paro paro sa labas ti......

Kalampag ng Pinto

Story Rating:

Unang taon ko noon sa isang pribadong unibersidad sa Iloilo ......

Creepy Stories ( Part 9 )

Story Rating:

Bago niya patakbuhin ang kotse sabi nya groufie daw kami so ......

Noong Buntis ako

Story Rating:

Ang taon na nagbuntis ako sa panganay kong anak, Ang baha......

Opisina (Story 2)

Story Rating:

...

Pangitain

Story Rating:

Nangyari ito years ago pa, nasa college ako noon. Meron akon......

Sino Ba 'Yun?

Story Rating:

I have 2 stories. The first was told by my mother. The secon......

School Stories 2

Story Rating:

Hi ako nga pla si Jandel. 20 years old. Gusto ko lang ishare......

OPISINA (Story 1)

Story Rating:

Sa office namin, natural na ang takutan. Itinayo ang Buildin......

Paalam, Aking Mahal na Ama

Story Rating:

Nag-start itong mangyari nung isang gabi na ako lang ang mag......

Top Horror Stories

Ang Liham...

Story Rating:

Parang nawala ako sa sarili ko. Kumikilos ako ngunit hindi n......

Elemento o Demonyo?

Story Rating:

6 years ago nagtrabaho ako sa isang fast food chain kung saa......

Toll Plaza

Story Rating:

Isa akong ex-toll teller, kame ay inihahated at sinusundo ng......

Mga Patak ng Tubig

Story Rating:

Kwento ito ng isang kaibigan ko. Namatay ang asawa nyang lal......

Horror Stories

Story Rating:

Nangyari ito nung nagaffiliate kami sa Cebu for psych. Doon ......

Jollibee Scare 2

Story Rating:

Ang kwento, may namatay daw na dating crew sa store namin, p......

Nagambala

Story Rating:

Iba ang naging takbo ng gabing iyon. Madalas ang alulong ng ......

Simbang Gabi (A Demon in the Catholic Church)

Story Rating:

A true story revelation of seeing a real demon in the Cathol......

Noong Buntis ako

Story Rating:

Ang taon na nagbuntis ako sa panganay kong anak, Ang baha......

Ang Prosisyon

Story Rating:

Noong buhay pa ang aking lola ay hilig niyang mag tanim ng m......

New Fictional Horror Stories

 Fiction Ang Matanda sa Bus

Story Rating:

Hi Admin, gusto ko lang i-share yung story ni Papa na itatag......

 Fiction Guardian angels

Story Rating:

Isang gabi may babaeng naglalakad pauwi sa kanilang bahay. M......

 Fiction GUSALI

Story Rating:

Nang kami ay nasa gusali na pasado ala-siyete na ng gabi, me......

 Fiction Lalaking Naka-itim Part 2

Story Rating:

Si Marjorene ay isang masipag at mabait na anak na pangalawa......

 Fiction Magkasintahan (Short Story)

Story Rating:

Meron magkasintahan. Sobra nilang mahal ang isa't-isa. Konte......

 Fiction Lalaking Naka-itim

Story Rating:

Wala imik noon si Girly, di niya pinansin ang kaibigan at ha......

 Fiction WAG MO SAYANGIN BUHAY MO

Story Rating:

Shania... Gusto ko lang naman sabihin sayo na, nasa mabuting......

 Fiction LAPTOP

Story Rating:

Isang call center agent si Will, masipag sya... at lahat ng ......

 Fiction trahedya

Story Rating:

Ang lakas ng ulan na rumaragasa ngunit parang hindi man lang......

 Fiction LOLA

Story Rating:

Mabait, Magalang, Maganda, Matalino, Mahilig sa katatawanan,......


Pinoy Horror Story



Story Rating

Rated (3/5)
by 5 user(s)


Hi guys! This would be my first entry. Pasensya na, hindi ako masyadong magaling mag-tagalog. But I'll try my best with the help of Google. Hope you like this story about me and my unknown friend.


It started last September 30, 2007.


"Hanna, gising na anak. May naghahanap sayo." sabi sakin ni Mama.


Sunday yun nang ginising ako ni Mama. Nagulat ako kasi wala naman akong inaasahang bisita. Sa isip ko baka kaklase ko na nanghihingi ng pointers sa school exam namin.


"Sino raw Ma?" nakahiga pa rin ako. Di ako agad bumangon kasi parang kulang pa yung limang oras na tulog ko.


Hinila niya ako, "Di ko siya kilala pero parang malungkot eh. Bumangon ka nalang kasi at puntahan mo dun sa may sala."


Napakamot nalang ako sa ulo ko. Sa isip ko, sino naman ito? At bakit siya malungkot?


May salamin kami paglabas sa kwarto na kung titingnan mo eh makikita mo ka-agad ang sala at kung sino ang nandun. Nakita ko, isang babae, maitim ang buhok at medyo curly ang hair nito. Nakatingin ito sa sahig at nakatulala. Hindi siya pamilyar sa akin. Kaya dahan-dahan ko siyang nilapitan. Nang makita na niya ako, agad siyang napaluha at agad hinila ako palapit sa kanya.


"Hanna.." tawag niya sa akin.


Hindi ko siya kilala. Hindi rin pamilyar sa akin ang kanyang mala-anghel na mukha. Napakaputi nito at nakasuot siya ng maitim na corset. At yung mga make up niya sa mata ay parang nabura na sa kakaiyak.


"Ahm.. Sino po sila?" tanong ko. Medyo awkward nga kasi kilala niya ako.


"Hanna, tulungan mo 'ko." Diretsong sagot niya. "Ako si Mari Nicolai Flores, pareho tayo, graduating sa high school."


Nag-isip ako kung meron ba akong kakilalang Maria Nicolai Flores, pero wala. Hinawakan niya ang aking mga kamay na basang-basa sa pawis at bigla siyang napaluha.


"Graduating na sana ako, kaya lang nagpakamatay ako dahil nabuntis ako. Kaya tulungan mo ako."


Nagulat ako sa aking narinig. NAGPAKAMATAY? Pero pano niya ako nahawakan? Pano ko siya nakikita. At sino siya?


"Anong maitutulong ko sayo?" gusto ko sanang tawagin si Mama dahil natatakot na ako.


Huminto siya sa pag-iyak, "Samahan mo'ko sa impyerno."


Nang marinig ko yun, wala na akong inisip kundi samahan siya. At tumango nalang ako at sabay kaming tumayo sa inuupuan namin. Nagulat nalang ako nang bigla kaming napadpad sa isang lugar na kulay pula lang ang ilaw. May nakita akong mga babae na naka bra't panty lang na naka-kadena ang mga kamay at paa at humahagulgol. Ang iba naman, mga lalaki na sugatan ang kamay at sunog ang buhok na nakakadena rin. Sa totoo lang, hindi ako natakot sa aking nakita, humanga pa nga ako kasi ganun pala ang hitsura ng impyerno.


"Wow, ganito pala ang impyerno." napangiti ako.


"Wag kang ngumiti, bawal yan rito."


At bigla akong ginising ni Mama.


"Hanna, gising na! Mag sisimba na tayo."


Dun ko nalaman na panaginip lang pala yun. Pero, di ko yun kinalimutan, dahil hindi lang hanggang dun nagpakita si Maria Nicolai Flores sa'kin.


-THE SECOND ENCOUNTER-


October 26, 2007. Sembreak na at 4 days to go birthday ko na rin. Nagising nalang ako mag isa sa bahay. Wala sina mama at yung kapatid ko, baka siguro namalengke. Di ko na namalayan, it was quarter to 7 in the evening na pala. Umandar na naman kasi ang pagiging tulog-mantika ko. Gutom na rin ako kaya agad akong bumangon at pumunta sa kusina. Nang paglabas ko, nagulat ako ng may nakita akong lalaking tumatakbo patungo sa akin. Hindi ko siya kilala at sa isip ko baka magnanakaw yun. Naghanap ako ng matitigas na bagay para ihampas sa kanya pero parang di niya ako nakita. Nilampasan niya lang ako. At paglingon ko..


"Maria?"


"Walang hiya ka! Ba't mo pinatay ang anak natin?!" sigaw ng lalaki sa kanya.


Sinampal ng lalaki si Maria. Oo, si Maria Nicolai Flores. Nagulat ako sa aking nakikita. Para kaming nasa iisang kwarto. Nang sampalin niya ulit ito, tumakbo ako patungo kay Maria upang ipag-tanggol siya pero nang palapit na ako, bigla ko nalang nakita ang lapida nito.


MARIA NICOLAI FLORES / DOB: FEB 27, 1991 / DEATH: SEPTEMBER 30, 2007.


"Anak! Bangon na. Buong araw ka ng tulog!"


Dahil nagpakita ulit siya, na alarma ako. Sinumbong ko yun kay mama at sabi niya sa akin ipagdasal ko raw ang kaluluwa niya upang matahimik na ito


"Pero Ma, di ko siya kilala."


"Kilala mo siya, binigay nya sayo pangalan niya. Pinakita pa nga sayo ang lapida. So kilala mo siya. Malapit na ang undas, kaya ipagdasal nalang din natin siya."


November 2, 2007. Dahil hindi ko alam kung taga saan siya, hinanap ko siya sa internet pero wala akong makita. Maraming Maria Nicolai Flores pero hindi kamukha nung babae sa panaginip ko. Matangkad, maputi, tama lang ang katawan, hindi mataba at hindi rin payat, curly at sobrang kapal pa ng buhok at may kalakihan masyado ang kanyang mga mata. Manipis ang mga labi nito at medyo maliit ang shape ng kanyang mukha. 


Sabi ni Mama, sa malaking cross ko nalang daw siya ipagdadarasal dun sa sementeryo.


"Eternal rest grant unto them, O Lord; And let perpetual light shine upon them. May they rest in peace. Amen" Dasal ko para sa kanya.


-LAST ENCOUNTER-


November 5, 2007. Back to school na kaya maaga na naman akong gumising.Suot ko na ang aking uniform at inaayos ang aking sarili sa harap ng salamin. Body sized yung salamin ko sa kwarto. At kasya ang dalawang tao. Sinadya yun ni Mama para di kami mag-aaway ng kapatid ko. Habang sinusuklay ko ang aking buhok, biglang may malakas na hangin. I checked the AC at off naman ito. At wala namang bintana ang kwarto ko. Lumingon ako sa likuran baka naka-andar yung stand fan namin pero hindi naman. Nang tumingin ako ulit sa salamin. Nakita ko na naman siya. This time, she was wearing a white long dress and she's smiling. Tiningnan ko siya mula ulo hanggang paa at ng makita ko to, nakalutang ito sa tubig at palapit siya sa akin sabay sabi, "Salamat".


Ngumiti ako at pinikit ko nalang ang aking mga mata sabay nag sign of the cross. By then, di ko na nakikita si Maria Nicolai ni paramdam man lang. Siguro yun lang talaga ang kailangan niya. So hanggang dito lang ang kwento ko tungkol sa kanya. Salamat.


***P.S if by any chance you know her, please let me know.***


 


 


 


  

Story Archive